İki gösteriye katıldım - bir Broadway müzikali ve bir Off Broadway oyunu - Seo başlarında art arda geceleri başım dönüyordu. Sanki her tiyatronun lobisinde sanki akşamın eğlencesini izleyebileceğim farklı bir dizi özel gözlük kullanmıştım.
İlk metaforik gözlük çiftinin beni aşağı yukarı götürdüğü memnun birkaç saat için renk körü. İkincisi, siyah ve beyaz arasındaki farkları o kadar yüksek, uzlaşmaz karşıtlıkta, gözlerimin sonundan çok önce hem ölçeklenmemiş hem de haşlanmış hissettiğini artırdı.
Broadway'deki Longacre Tiyatrosu'ndaki "The Prom", ve East Village'daki New York Theatre Workshop'ta sahnelenen “Slave Play”, kendi başlarına tamamen başarılı. Ve formları ve özlemlerinden o kadar farklı değiller ki normalde onları karşılaştırmayı düşünmeyeceğim.
Ama onları bu kadar yakından görerek, onları zihnimde birleştirmeye çalışamadım. Eski tarz müzikal geleneğinde, birlikte çok mutlu bir yaşam için yola çıkan “Balo” daki önde gelen yetişkin aşıklar, “Slave Play” de canlandırılan ırklararası çiftler için yapılan seks terapisi atölyesine katıldıysa ne olacağını merak ediyorum. Tahminim, dünyaların bu kesişme noktasının, darbeler olmasa da, kesinlikle gözyaşlarına son vereceğidir.
REKLAM
[Amerikan Tiyatrosu ve Ötesinde Bir Radikal Moment]
“The Prom”, soluk bir grup New York showbiz profesyonelinin, olumlu bir basın arayışında olduğu bir Orta Amerika lisesine indiğinde ne olacağını takip ediyor. Amaçları, bir lezbiyen öğrencinin kız arkadaşını o en genç ve en kutsal genç toplumsal ritüellere, baloya götürme rüyasını gerçekleştirmesine yardım etmektir.
Evet, homofobi hala bu Organik seo kasabasında akıp gidiyor. Öte yandan ırkçılık, sorun gibi görünmüyor. Eşcinsel canlandırıcı popüler kalabalık burada kolayca karışık renklerle karşımıza çıkıyor. Ve beyaz olan Broadway divası Dee Dee (Beth Leavel) okul müdürüne düştüğünde, siyah olan Bay Hawkins (Michael Potts), gelecekteki mutluluğunun önündeki tek engel onun büyük ego'su gibi görünüyor. br />
Resim
Kerry Washington ve Steven Pasquale, “Amerikan Oğulunda” olarak tanınmış bir çift olarak.
Kredi
Sara Krulwich / The New York Times
Jeremy O. Harris'in "Slave Play" in hiciv ve psikodramın göz kamaştırıcı bir karışımı olan ırklararası çiftler, ortaklıklarının belada olduğunu ve bu sorunun kökeninin olduğunu biliyor yüzyıllar boyu. Bu nedenle, Sivil Savaş öncesi köle-usta senaryoları sergilemelerini sağlayan bir terapi programına girmişlerdir.
“Balo”, kapsayıcı, şarkı söyleyen bir gökkuşağında sona ermektedir. En inatçı homofoblar bile yollarındaki hataları öğrenmişlerdir. “Slave Play”, siyah bir karının ve beyaz bir kocanın, Amerikan ırksal tarihinin zahmetli, keskin bağlamının dışında muhtemelen birbirleriyle asla ilişki kuramayacaklarını fark ettiği yıkıcı bir diyalog içinde bitiyor.
REKLAM
Biliyorum, biliyorum. Başlangıçta neredeyse gerçekçi bir müzik türü olan müzikaller, her zaman belirli bir inançsızlığın askıya alınmasını gerektirir. Oysa “Prom” ve “Slave Play” arasındaki farklılıklar Broadway'de ve dışında uygulandığı gibi yarış yaklaşımlarında daha büyük bir eşitsizliğe işaret ediyor.
[Bu Siyah Yazma Yazarları Amerikan Tiyatrosunu Nasıl Zorluyor]
Bir New York tiyatro eleştirmeni olarak 25 yıllık görev sürem boyunca, New York’ta Broadway’de açılmış olan Afrikalı-Amerikalı oyun yazarlarının eserlerinin baş döndürücü etkisinden daha heyecan verici, yeni ve yenilikçi oyunlardan oluşan bir hatırayı Stratejik seo Geçtiğimiz iki mevsim ve bu ülkedeki yarışlar arasındaki boşluğu trajik bir şekilde kısıtlanamaz olarak sunun.
Buna karşın, Broadway'deki yüksek bilet yapımları cosset yapmayı amaçlamadıklarından daha sık görülür. /> Evet, Broadway'in kurumsal tiyatroları Tarell Alvin McCraney'nin ilham verici “Korosu Çocuğu” ve Young Jean Lee'nin kasıtlı olarak “Düz Beyaz Adamlar” da dahil olmak üzere, oyun yazarlarının eserlerinden değerli eserler sundu.
Ancak bu sezon da görüldü şematik, “filmin son filmi” “Amerikan Oğul” un yapımı Christopher Demos-Brown'ın yle draması (kayıt için, beyaz bir adam). Bu çalışmada, yabancı bir siyah karısı (Kerry Washington) ve beyaz koca (Steven Pasquale), Güney Florida'daki bir polis karakolunda kayıp oğulları hakkında haberler duymak için beklerken kültürel farklılıklarıyla yüzleşiyorlar.
Halen devam ediyor - ve uzun bir süre boyunca bizimle birlikte olma ihtimalimiz var - Aaron Sorkin'in “Bir Alaycı Kuşu Öldürme” filminin en iyi uyarlaması olan Harper Lee, 1960'ların 1930'ların başlarında ayrılmış Güney'de doğru olanı yapmakla ilgili 1960 romanını çok sevdi. Yapmadığı bir tecavüzden yargılanan siyah bir adama odaklanan bu mahkeme salonunun drama yarış ile ilgili olamaz.
Image
Beth Leavel, “The Prom.” de Indiana Lisesi müdürü olarak konuk oyuncu ve Michael Potts'tan ayrıldı.
Kredi
Sara Krulwich / The New York Times
Henüz Bartlett'i gördüğümde
